KENDİME GELMEYE GİDİYORUM

İşte gidiyorum. Uçsuz bucaksız sonu ucu belli olmayan bir yolda. Heybeme aldığım çok fazla bir şey yok. Yüce dağ başında yanan bir aşık gibi. Amaçsız, nedensiz, sebebi olmadan esen rüzgar gibi.. Geleceğimden çok emin olmadan uzun ince bir yol misali.. Bilmiyorum şimdi ne haldeyim, bilmiyorum şimdi neyliyorum.. İki kapılı bir han misali gidişi belli olan ama dönüşü olmayan. Umut ediyorum yeni güne, yeni sabaha, yeni doğan güneşe. Selamlıyorum her gece yıldızları. Merhaba diyorum yeni doğan güneşe. Sonrası..? Labirentteki fare gibi.. Koşmaya çalışıyorum, çabalıyorum, tüm gücümü sarf ediyorum. Geldiğim nokta yine gitmek istediğim bütün yollara çıkıyor.

BURÇİN ELDENİZ

Bu blogdaki popüler yayınlar